موکب شجره طیبه میناب؛ تجلی‌گاه نبردِ «روایت معصومیت» با «عقده‌ی جنایت»

 موکب مدرسه شجره طیبه میناب، امسال فراتر از یک ایستگاه صلواتی، به مقتلی تصویری بدل شده است که در آن، مظلومیت ستاره‌های نوظهور آسمان شهادت (دختران و پسران شهید مدرسه) روایت می‌شود.

 این موکب، بغضِ فروخورده‌ای است که در برابر چشمان زائر، به روضه‌ای مجسم بدل می‌گردد و نفرت از جبهه کفر و استکبار را در رگ‌های بیننده جاری می‌سازد.

در این فضا، تنها از یک جنگ سخت سخن نمی‌گوییم؛ بلکه پرده از یک «عقده انحرافی و دیرین» برمی‌داریم. روایتگری‌های ما به تبیین این واقعیت تلخ می‌پردازد که چگونه جریان‌های انحرافی در طول تاریخ، برای رسیدن به اهداف پوشالی مذهبی و سیاسی خود، قساوت را به حدی رسانده‌اند که «قربانی کردن دخترکان و کودکان معصوم» را نه یک جنایت، بلکه بخشی از مناسک تهاجمی خود قرار داده‌اند. ما در اینجا تقابل «فرهنگ ایثار» را در برابر «جنون قربانی‌سازی انحرافی» به تصویر کشیده‌ایم.

هر شب، کارشناسان مجرب در چهار محور حیاتی به روشنگری می‌پردازند:

مشاوره خانواده: تقویت بنیان‌های زیست عفیفانه در برابر تهاجم فرهنگی.

عصر مهدویت: تبیینِ انتظار سبز برای پایان دادن به ظلم‌های سرخ جهانی.

سیاست و مقاومت: کالبدشکافی ماهیت رژیم‌های کودک‌کش و نقش آمریکا در حمایت از جنایات ساختارمند.

روایتگری شجره طیبه: بازخوانی حادثه خونین مدرسه میناب و ترسیمِ قساوت متجاوزانی که خرابی مدرسه را معبدی برای اهداف شوم خود ساخته‌اند.

بخش کودکان موکب، ایستگاه رنگ‌آمیزی نیست؛ بلکه «ایستگاه بیداری» است. کودکان با به تصویر کشیدن ویرانه‌های مدرسه و چهره‌ی کریه متجاوزان، یاد می‌گیرند که چگونه با مدادهایشان به جنگ تبرهای صهیونیستی و آمریکایی بروند.

و در نهایت، قلوب زائران در «چایخانه رضوی» آرام می‌گیرد. خادمانی با لباس‌های متبرک حرم مطهر امام رضا (ع)، چای با محبت را همراه با هم‌خوانی‌های معنوی تقدیم می‌کنند تا یادآور این نکته باشد که هرچه داریم از سایه‌سار رأفت امام مهربانی‌هاست.