سجده بر همسر 

جابر گفت ؛ ما در خدمت پیامبر اکرم صلی الله و علیه و وله و سلم در یکی از باغ های بنی حارثه بودیم شتری آمد ، گر و لاغر مقابل پیامبر اکرم صلی الله سر به سجده نهاد .

ما به جابر گفتیم ؛ تو دیدی این جریان را ؟ 

گفت ؛ آری ،دیدم  که پیشانی بر زمین نهاده بود در مقابل پیامبر .

پیامبر اکرم صلی الله و علیه و آله و سلم رو به عمر نمود و فرمود ؛ عمر ! این شتر به من سجده نمود و به من پناهنده شد برو او را خریداری کن و آزادش نما و کسی را با او کاری نباشد .

عمر شتر را خرید و رهایش کرد .سپس خدمت پیامبر رسید و عرض کرد این یک حیوان است برای شما سجده کرد ما به سجده نمودن سزاوارتریم  در هدایت و راهنمایی که ما را کرده اید هر چه مایلید بخواهید یک پاداش عملی از ما بخواه . 

پیامبر صلی الله فرمود ؛ اگر بنا بود دستور سجده برای احدی بدهم دستور میدادم زن برای شوهر خود سجده کند .

جابر گفت ؛ به خدا قسم خارج نشدیم از آن باغ مگر این که این آیه نازل شد « قل لا اسالکم علیه اجرا الا الموده فی القربی .

ابن عباس گفت : وقتی این آیه نازل شد گفتم خویشاوندان شما کیانند ؟ که بر ما واجب است آن ها را دوست بداریم .

فرمود ؛ علی ، فاطمه و دو فرزندش . این سخن را سه مرتبه تکرار کرد .

دیده شده در بحالانوار ، محمد باقر مجلسی ، ترجمه موسی خسروی ،بحث امامت ، ترجمه ج ۷ ، ج ۱ ، ص ۱۷۰

یاد خدا …

سعی کنید مجلس هایتان حداقل یک لا اله الا الله ، یک استغفار ، یک بسم الله داشته باشد . با یاد خدا وارد شوید با یاد خدا بیرون بیایید .

خدای متعال می فرماید : کسی که از ذکر من اعراض کند خوشی را از او می گیرم ؛«مَن أعرَضَ عَن ذِكرِي فإنّ لَهُ مَعِيشَهً ضَنكاً و نَحشُرُه يَومَ القيَامَهِ أعمَي» (سوره طه, ۱۲۴)هركس از ياد من روي گردان شود، زندگي (سخت و) تنگي خواهد داشت و روز قيامت، او را نابينا محشور مي‏كنيم!

هم روز قیامت کور محشور خواهد شد و هم خوشی را از او می گیرم . ممکن است همه چیز هم داشته باشد اما خوش نیست . یک کسی چیزی ندارد ولی با خداست و خوش است .

وقتی با خدا نباشی و خدا را فراموش کنی خوشی را از تو می گیرد فإنّ لَهُ مَعِيشَهً ضَنكاً ؛ یعنی معیشتت را تنگ می کند …..

ممکن است مال دنیا را هم به تو بدهد اما خوش نباشی …. 

نمی گوید دنیا را به تو می دهم یا نمی دهم با این کار نداریم ، عیش و خوشی را از تو می گیرد .

در آیه دیگر می فرماید :وَمَن یَعْشُ عَن ذِکْرِ الرَّحْمَنِ نُقَیِّضْ لَهُ شَیْطَاناً فَهُوَ لَهُ قَرِینٌ هر که از یاد خدای رحمن روی گردان شود شیطانی بر او می گماریم که همراه و دمساز وی گردد.( سوره زخرف ، آیه ۳۶ ) 

البته این آیه در آن عنایت و لطف هست یعنی مثل این است که پدری مهربان به بچه اش می گوید ؛ نروی در خیابان ، به بچه اش می گوید : از این جا جای دیگری نروی . و به آدم های لات و لوت می گوید اگر این بچه من آمد بیرون حسابش را برسید …..

خدا می داند چقدر این بدها که به ما بدی می کنند ما باید قدرش را بدانیم . چرا که باعث می شود ما برگردیم به سمت خدا .

دل شکستن انسان را خیلی اذیت می کند ، به کسی عمری خدمت کرده ای حالا داغت کرده … یعنی این که می گوید من به دردت نمی خورم خدا به درد تو می خورد . 

من به درد تو نمیخورم برو سراغ خدا ، رفقای خوب ….

علی علیه السلام می گوید اگر کسی تو را اذیت کرد خیلی برایت بزرگ نباشد چون او به ضرر خودش دارد کار می کند .  حالا یعنی چه ؟

یعنی ؛ گناهان شماها دارد پاک می کند ثواب های خودش را به شما می دهد ….

این یعنی که خدا می خواهد حلم شما را زیاد کند ، می خواهد صبر شما را زیاد کند .

سخنان حجت الاسلام فرحزاد ، شنیده شده .

تلاوت قرآن 

و کان فی وصیه صلی الله و علیک بتلاوت القرآن علی کل حال :

توصیه میفرمایند به تلاوت قرآن .

با قرآن باید مانوس شد ، اگر در جامعه اسلامی مثلا در کشور ما یک جمع قابل توجهی از مردم با قرآن انس پیدا بکنند به طوری که مفاهیم قرآنی در ذهن این ها وجود داشته باشد و زنده باشد ، به نظر بنده حرکت اسلامی جامعه تضمین شده است . حالا نمی گوییم همه مردم اگر چه این مطلوبتر است . اما برای این که واقع بینانه انسان حرف بزند یک جمع قابل توجهی از مردم کشور ، چند ملیون ، جوری باشند که با قرآن مانوس باشند ، این هم نمی شود مگر به تلاوت دائمی قرآن .

قرآن را نبایدگذاشت فقط برای ایام ماه رمضان . به طور دائم انسان با قرآن مانوس باشد لذا می فرماید : و علیک تلاوت القرآن علی کل حال . تعبیر این است  ، یعنی در یاری ، در حذری ، در خانه ای ، در بیرونی ، هر وقت توانستی قرآن را تلاوت کن ، البته کسی که حافظ قرآن است برای او آسانتر است تا برای امثال ماها که حافظ قرآن نیستیم . راهش این است که هر روز برای خودمان فرض کنیم که هر روز یک مقدار از قرآن را بخوانیم به گمان من این گونه خوب است که انسان قرآن را از اول بخواند تا آخر . علاوه بر این بخشی از آیات قرآن را مرتب تکرار کند این موجب می شود که انسان با بخش هایی از قرآن فرض کنید کسی با قرآن انسی دارد . یکی آیاتی از سوره یونس را خوشش میآید خب مرتبا سوره یونس را بخواند تا حفظ کند . یکی سوره احزاب را دوست دارد . یکی سوره مسبحات ( سبح لله)  را که خیلی مضامین عالی دارد که اهل معنا و سلوک هم توصیه می کنند …

اما بعضی جاها افراد مختلفند ، همان چیزی را که بیشتر خوششان می آید بخوانند ، تکرار کنند .

قرآن راباید با خشوع خواند . قرآن را اگر کسی بدون خشوع و با غفلت بخواند هیچ چیز گیرش نمی آید . گاهی هیچ چیز گیرش نمی آید ، گاهی هم خدای ناکرده اثرات عکس می بخشد .

قرآن را با توجه ، با خشوع ، با اعتماد به بیان خدای متعال ، با این کیفیت انسان قرآن را تلاوت کند . آن وقت لذت تلاوت قرآن بر جان انسان می نشیند . اگر کشف کنیم لذت تلاوت قرآن را  ، آن وقت دست بر نمی داریم از تلاوت قرآن ….

بیانات رهبر معظم انقلاب در درس خارج ، شنیده شده .

راههای ماندن بر مذهب امام زمان 

روایتی است که حجت خدا امام سجاد علیه السلام بیان کرده اند و فرموده اند : کسانی که در غیبت امام زمان عجل الله بر این مذهب باقی بمانند و این عقیده را از دست ندهند هر یک یکشان ثواب هزار شهید از شهدای بدر و احد را دارند .

حالا راه چیه ؟ از امروز نماز را بر هر کار مقدم بدارید . این کلمه اول است ، ربط با خدا را حفظ کنید ، نماز را با همه مطالب قیاس نکنید .این شرط اول است .

بعد از نماز صبح هر روز آخر مفاتیح دعای عهد هست آن را بخوانید .

چشمها را از نامحرم بپوشید ، شکم را از حرام حفظ کنید ، واجبات الهی را به جای بیاورید .

تمامتان اسمتان در دفتری نوشته می شود که در صدر آن دفتر اسم حبیب بن مظاهر ، اسم حرب یزید ریاحی  است .

راه سعادت این است .

سعی کنید هر روز بدون استثنا یک قسمت قرآن را بخوانید ، حداقل ۵۰ آیه . اگر بخواهید ده برکت در دنیا و آخرت نصیبتان شود از امروز شروع کنید روز یک سوره یس بخوانید و هدیه کنید به امام زمان عجل الله .انشاءالله با همین برنامه هم سعادت دنیایتان تامین می شود و هم سعادت آخرتتان .

بیانات آیت الله وحیدی خراسانی ، گزیده سخنرانی ، شنیده شده .

در ماه رمضان چه کار باید بکنیم .

در این ماه به طور خاص چه باید کرد ؟

قرائت قرآن ، کثیر ، زیاد . کلام عظیم الشأن پیامبراسلام و حضرات معصومین علیهم السلام است که فرمودند : زیاد قرآن بخوانید در این ماه .

ببندید خودتان را در هر دهه یک ختم قرآن داشته‌باشد ، شدنی است ، امکان پذیر است . ۳ تا ختم قرآن در ماه رمضان داشته باشید امکان پذیر است .

شما مطمئن باشید وقتی یک جزء ، دو جزء ، سه جزء قرآن خواندید ، هم رغبت پیدا می کنید به خواندن قرآن و هم زبان سریعتر حرکت می کند .

تنبلی نکنید ، مرتب بگویید الهم انی اعوذ بک من الکسل و الفشل ؛ خدایا از تنبلی و کسالت به تو پناه می برم .

امام رضوان الله علیه کارهایی که جنبه حیاتی نداشت و تشریفاتی بود تعطیل می کردند .

امام صادق علیه السلام می فرمود امام سجاد علیه السلام در ماه رمضان این چنین بودند : زمانی که ماه رمضان می آمد  امام سجاد علیه السلام زبان باز نمی کردند مگر به دعا ، تسبیح ، استغفار و تکبیر.

پیامبرصلی الله فرمودند : ماه رمضان ، ماه استغفار است ماه دعاست . هو شهر الاستغفار ، هو شهر الدعا ؛ زمانی که راه استغفار باز است چرا انسان غفلت کند .

امیر المومنین علیه السلام فرمود : علیکم فی شهر رمضان بکثیره استغفار و الدعا : در ماه رمضان زیاد استغفار کنید و زیاد دعا کنید .

در روایت داریم از وجود مقدس علی بن موسی الرضا که فرمودند : اگر دیدید از در و دیوار برای شما گرفتاری و بلا می بارد زیاد دعا کنید و تضرع کنید درِ خانه خدا . و بهترین دعا استغفار است .

سخنان حجه الاسلام سید حسین مومنی ، برگزیده سخنرانی ، شنیده شده .

گفتار در بامداد و شامگاه 

حضرت صادق علیه السلام درباره گفتار خدای تبارک و تعالی که فرموده : «وَ لِلَّهِ يَسْجُدُ مَن فىِ السَّمَاوَاتِ وَ الْأَرْضِ طَوْعًا وَ كَرْهًا وَ ظِلَالُهُم بِالْغُدُوِّ وَ الاَْصَالِ : و برای خدا سجده کنند آنان که در آسمان ها و زمینند خواه و ناخواه ، و سایه های آنان در بامداد و شامگاه » (سوره رعد آیه ۱۵ ) فرمود :

مقصود از آن دعای پیش از زدن آفتاب و پیش از غروب آن است و آن ساعت اجابت است

حضرت باقر علیه السلام فرمود : همانا ابلیس - که لعنت های خدا بر او باد - لشکرهای شبانه خود را از آن جایی که خورشید غروب کند و از آن جا که برآید ( به اطراف ) پراکنده کند ، پس در این دو ساعت بسیار ذکر خدا گویید ، و از شر ابلیس و لشکریانش به خدا پناه ببرید و خردسالان خود را در این دو ساعت به خدا بسپارید زیرا که این دوساعت ، ساعت های

غفلت است  ( که مردمان در این دو ساعت از یاد خدا بیرون روند ) .

دیده شده در اصول کافی ، محمد باقر مجلسی ترجمه سید جواد مصطفوی، باب گفتار در بامداد و شامگاه ، ج ۴ ، ص ۲۹۰.

به مناسبت آغاز ماه مبارک رمضان، عصر امروز (سه‌شنبه) محفل انس با قرآن کریم با حضور حضرت آیت‌الله خامنه‌ای رهبر انقلاب اسلامی در حسینیه‌ی امام خمینی (رحمه‌الله) برگزار می‌گردد.

رهبر انقلاب، عصر امروز در محفل انس با قرآن:

امروز دنیا محتاج قرآن است؛ امروز دنیا در خلأ معنوی و فکری است. اینکه شما می‌بینید قتل و جنایت در دنیای غرب روزبه‌روز زیاد می‌شود به این خاطر است.

اگرچنانچه رشحه‌ای از رشحات قرآن با بیان متناسب امروز فرستاده بشود دل‌ها جذب می‌شود/ قرآن در دنیای امروز می‌تواند فعال ما یشاء باشد و ابرقدرت‌ها و رژيم صهیونیستی هیچ غلطی نمی‌توانند بکنند. جلسات تلاوت قرآن بايد رواج يابد .

رهبر انقلاب :

از مشاهده‌ی رشد روزبه‌روز قرآنی‌های كشور لذت می‌برم/ قبل انقلاب از این خبرها نبود/ جلسات تلاوت_قرآن كه قاری قرآن بخواند و مستمع فقط برای شنیدن قرآن در جلسه حاضر شود باید رواج یابد.

دیده شده درکانال Khamenei_ir

نگاه به نامحرم .

هر چه که حرام است نگاه نکنید در بعضی جاها به زن ها نگاه می کنند و می گویند :« خواهرمه ، بیا اینجا » ما خواهر ، برادر نداریم ، ولو به چشم خواهری هم که نگاه کنی نمی توانی به زن نامحرم نگاه کنی . 

من نمیدانم اینهایی که نگاه می کنند جواب خدا را چه می دهند .

ولو حالا خانمی رویش باز باشد ،اگر چه وجه و کفی را بعضی فتوا داده اند که پوشیدنش لازم است ولی خیلی ها هم احتیاط می کنند می پوشند .پوشیه دارند الان . بعضی زنها حجابشان را مراعات می کنند .

بعضی ها هم می گویند : وجه و کفین آزاد است . اما نگاه کردن ما جایز نیست . ما نمی توانیم زن نامحرم را نگاه کنیم . در این اختلاف نیست چون آیه دارد قرآن و می فرماید : « قُلْ لِلْمُؤْمِنِينَ يَغُضُّوا مِنْ أَبْصارِهِمْ وَ يَحْفَظُوا فُرُوجَهُمْ ذلِكَ أَزْكى‏ لَهُمْ إِنَّ اللَّهَ خَبِيرٌ بِما يَصْنَعُونَ (*) وَ قُلْ لِلْمُؤْمِناتِ يَغْضُضْنَ مِنْ أَبْصارِهِنَّ وَ يَحْفَظْنَ فُرُوجَهُنَّ.. به مؤمنان بگو چشمهاى خود را (از نگاه به نامحرمان) فرو گيرند، و فروج خود را حفظ كنند، اين براى آنها پاكيزه‏تر است، خداوند از آنچه انجام مى‏دهيد آگاه استو به زنان با ايمان بگو چشمهاى خود را (از نگاه هوس‏آلود) فرو گيرند، و دامان خويش را حفظ كنند،.( سوره نور )

حتی صدای زن هم خطرناکه و عورت است ، یعنی یک زن جوان که صحبت می کند ، مثلا زن برادر شما ، عروس است و آمده است منزل شما ، جوان است با شما بخواهد صحبت کند مشکل دارد ، مگر ضرورت ، مثلا بگوید : نان نداریم داداشت هم دیر می آید ، برو نان بگیر »این عیبی ندارد .

اما دیگر غیر از ضرورت احتیاط و مشکل است . صحبت هم به اندازه ضرورت عیب ندارد . اما بیشتر از ضرورت با زن جوان مشکل است .

آقای کمپانی می فرمود : در همدان ما ، درهای چوبی بود یک آهن این طرف در بود و یک حلقه آن طرف در بود . آن آهن را که می زدند مرد می آمد دم در ، این ( حلقه ) را که می زدند زن می آمد دم در . این طور بود ، زن نمی آمد دم در بگوید : کیه .

آقای کمپانی میگفت گاهی وقتها مرد در خانه نبود ، یک مردی می آمد و در را می زد آن وقت حاج آقا به عیالش گفته بود وقتی رفتی پشت در ، انگشتت را بکن توی حلق و بعد بگو کیه . تا صدایت ظاهر نشود .

صدای زن جوان هم تحریک می کند و هم خطرناک است .

لذا زمان قدیم اینطور بوده که زنها انگشت در حقشان می کردند و بعد می گفتند « کیه » .

امام زمان علیه السلام که بیاید مردم می گویند دین تازه آورده ، حالا این حرفها را هم که من میزنم شما می گویید آقا دین تازه آورده . نه بابا این طور بوده سابقا .

سخنان آیت‌الله مجتهدی تهرانی ، شنیده شده توسط عبدی متین .

 (آيه۸۶)- چه كسى قادر بر شفاعت است؟ در اينجا همچنان سخن در باره ابطال عقيده شرك و سر انجام تلخ مشركان است، و با دلائل ديگرى بطلان اعتقاد آنها را آشكار مى‏ سازد، نخست مى‏ فرمايد: اگر آنها به گمان شفاعت به سراغ اين معبودان مى‏ روند بايد بدانند كه «معبودانى كه آنها غير از خدا مى ‏خوانند مالك و قادر بر هيچ گونه شفاعتى نيستند» (وَ لا يَمْلِكُ الَّذِينَ يَدْعُونَ مِنْ دُونِهِ الشَّفاعَةَ).

ولى از آنجا كه در ميان معبودان آنها فرشتگان و مانند آنان وجود داشتند در ذيل آيه آنها را استثنا كرده، مى‏ فرمايد: «مگر كسانى كه شهادت به حق داده‏اند» (إِلَّا مَنْ شَهِدَ بِالْحَقِّ). ولى چنان نيست كه آنها براى هركس، هر چند بت ‏پرست و مشرك و منحرف از آيين توحيد باشد شفاعت كنند، بلكه «آنها به خوبى مى ‏دانند» براى چه كسى اجازه شفاعت دارند (وَ هُمْ يَعْلَمُونَ).

 (آيه ۸۷)- سپس از معتقدات خود مشركان گرفته، به آنها پاسخ دندان شكن داده، مى ‏گويد: «و اگر از آنها سؤال كنى چه كسى آنها را آفريده است؟ بطور مسلم مى‏گويند: اللّه»! (وَ لَئِنْ سَأَلْتَهُمْ مَنْ خَلَقَهُمْ لَيَقُولُنَّ اللَّهُ). لذا در پايان آيه به عنوان ملامت و سرزنش مى‏گويد: «اكنون (كه چنين است) چگونه از عبادت خدا به سوى غير او باز گردانده و منحرف مى ‏شوند»؟! (فَأَنَّى يُؤْفَكُونَ).

 (آیه۸۸)- اين آيه از شكايت پيامبر در پيشگاه خدا از اين قوم لجوج و بى ‏منطق سخن گفته، مى‏فرمايد: «آنها چگونه از شكايت پيامبر (در پيشگاه خداوند) كه مى ‏گويد: پروردگارا! اينها قومى هستند كه ايمان نمى ‏آورند» غافل مى‏شوند؟ (وَ قِيلِهِ يا رَبِّ إِنَّ هؤُلاءِ قَوْمٌ لا يُؤْمِنُونَ). او مى ‏گويد: من شب و روز با آنها سخن گفتم، از طريق بشارت و انذار وارد شدم، سرگذشت دردناك اقوام پيشين را براى آنها بر شمردم، و آنچه گفتنى بود، گفتم اما با اين همه سخنان گرم من در قلب سرد آنها اثر نگذاشت و ايمان نياوردند، تو مى‏ دانى و آنها. 

 (آيه۸۹)- و در آخرين آيه به او دستور مى ‏دهد: «اكنون (كه چنين است) از آنها روى برگردان» (فَاصْفَحْ عَنْهُمْ). در عين حال روى گردانى تو به معنى قهر و جدائى توأم با خشونت و پرخاشگرى نباشد بلكه «به آنها بگو: سلام بر شما» (وَ قُلْ سَلامٌ).

نه سلامى به عنوان دوستى و تحيت، بلكه به عنوان جدائى و بيگانگى. اين سلام در حقيقت شبيه سلامى است كه در آيه ۶۳ سوره فرقان آمده است: «وَ إِذا خاطَبَهُمُ الْجاهِلُونَ قالُوا سَلاماً» هنگامى كه جاهلان آنها را (با سخنان زشت خود) مورد خطاب قرار دهند در پاسخ آنها مى‏ گويند: سلام» سلامى كه نشانه بى‏اعتنايى توأم با بزرگوارى است. با اين حال آنها را با جمله‏اى پرمعنى تهديد مى ‏كند، تا گمان نكنند اين جدائى و وداع دليل بر آن است كه خدا كارى با آنها ندارد، مى ‏فرمايد: «اما به زودى خواهند دانست» (فَسَوْفَ يَعْلَمُونَ).

آرى! خواهند دانست چه آتش سوزان و عذاب دردناكى با لجاجتهاى خود براى خويشتن فراهم ساخته ‏اند؟!

«پايان سوره زخرف» دیده شده در برگزیده تفسیر نمونه ,آیت‌الله مکارم شیرازی,ج۴ ،ص ۳۸۰

 (آيه۸۱)- از آنجا كه در آيات گذشته، مخصوصا در آغاز سوره گفتگو از مشركان عرب و اعتقادشان به وجود فرزند براى خدا در ميان بود. در اينجا از طريق ديگرى براى نفى اين عقايد باطل وارد شده مى‏ فرمايد: به آنها كه دم از وجود فرزندى براى خدا مى ‏زنند «بگو: اگر براى خداوند رحمن فرزندى باشد من نخستين كسى بودم كه به او احترام مى ‏گذاردم و از وى اطاعت مى‏ كردم» (قُلْ إِنْ كانَ لِلرَّحْمنِ وَلَدٌ فَأَنَا أَوَّلُ الْعابِدِينَ). زيرا از همه شما ايمان و اعتقادم به خدا بيشتر و معرفت و آگاهيم فزونتر است، و من قبل از شما به فرزند او احترام مى‏ گذاردم از وى اطاعت مى‏كردم.

 (آيه ۸۲)- بعد از اين سخن به دليل روشنى بر نفى اين ادعاهاى واهى پرداخته، مى‏ فرمايد: «منزه است پروردگار آسمانها و زمين، پروردگار عرش از توصيفى كه آنها مى‏ كنند» (سُبْحانَ رَبِّ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ رَبِّ الْعَرْشِ عَمَّا يَصِفُونَ).

كسى كه مالك و مدبر آسمانها و زمين است و پروردگار عرش عظيم مى ‏باشد، چه نيازى به فرزند دارد؟

 (آيه ۸۳)- سپس به عنوان بى ‏اعتنائى و تهديد اين لجوجان كه خود نوعى ديگر از روش بحث با اين قماش افراد است مى‏ افزايد: «اكنون (كه چنين است) آنها را به حال خود واگذار تا در باطل غوطه‏ور باشند، و سرگرم بازى! تا روزى را كه به آنها وعده داده شده است ملاقات كنند» و ميوه‏هاى تلخ اعمال و افكار زشت و ننگين خود را بچينند (فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا وَ يَلْعَبُوا حَتَّى يُلاقُوا يَوْمَهُمُ الَّذِي يُوعَدُونَ).

اين همان يوم موعودى است كه در سوره بروج آيه 2 به آن سوگند ياد شده است: «وَ الْيَوْمِ الْمَوْعُودِ» سوگند به روز موعود [روز رستاخيز]».  

(آيه ۸۴)- اين آيه و آيه بعد ادامه سخن پيرامون مسأله توحيد است كه از يك نظر نتيجه‏اى است براى آيات قبل و از يك نظر دليلى براى تحكيم و تكميل آن و در آن هفت توصيف براى خداوند آمده است كه همه در تحكيم مبانى توحيد مؤثر است. نخست در مقابل مشركان كه براى آسمان و زمين اله و معبود جداگانه قائل بودند و حتى خداى دريا، خداى صحرا، خداى جنگ و خداى صلح، و خدايان مختلفى مطابق انواع موجودات در پندار خود ساخته بودند، مى ‏فرمايد: «او كسى است كه در آسمان معبود است و در زمين معبود» (وَ هُوَ الَّذِي فِي السَّماءِ إِلهٌ وَ فِي الْأَرْضِ إِلهٌ).

سپس در توصيف دوم و سوم مى ‏افزايد: «او حكيم و عليم است» (وَ هُوَ الْحَكِيمُ الْعَلِيمُ).

تمام كارهايش روى حساب و حكمت است، و از همه چيز آگاه و با خبر، و به اين ترتيب اعمال بندگان را به خوبى مى ‏داند و بر طبق حكمتش آنها را پاداش و كيفر مى ‏دهد.

 (آيه ۸۵)- در چهارمين و پنجمين توصيف، از بركات فراوان و دائم وجود او و مالكيتش نسبت به آسمانها و زمين سخن مى ‏گويد، مى ‏فرمايد: «پر بركت و زوال ناپذير است كسى كه مالك آسمانها و زمين و آنچه ميان آن دو است مى ‏باشد» (وَ تَبارَكَ الَّذِي لَهُ مُلْكُ السَّماواتِ وَ الْأَرْضِ وَ ما بَيْنَهُما).

و بالاخره در ششمين و هفتمين توصيف مى‏ افزايد: «آگاهى از قيام قيامت مخصوص ذات اوست، و همگى به سوى او باز گردانده مى ‏شويد» (وَ عِنْدَهُ عِلْمُ السَّاعَةِ وَ إِلَيْهِ تُرْجَعُونَ). بنابر اين اگر خير و بركتى مى‏ خواهيد از او بخواهيد نه از بتها چرا كه سرنوشت شما در قيامت به دست اوست، و مرجع شما در آن روز تنها خداست.  

دیده شده در برگزیده تفسیر نمونه ,آیت‌الله مکارم شیرازی,ج۴ ، ص ۳۷۸. سوره زخرف .